Παρουσίαση/Προβολή

Το μάθημα έχει τόσο θεωρητικό όσο και πρακτικό χαρακτήρα ώστε οι φοιτητές/τριες να αντιληφθούν τη συμβολή των θεωριών της εκπαιδευτικής ψυχολογίας στη διαμόρφωση του θεωρητικού και του πρακτικού πλαισίου της διδακτικής του θεάτρου. Επίσης, το μάθημα επικεντρώνεται στην εφαρμογή των ψυχοπαιδαγωγικών προσεγγίσεων στην πράξη, με στόχο τον ορθό σχεδιασμό και την αξιολόγηση των θεατρικών βιωματικών εργαστηρίων, ανάλογα με τις ατομικές ανάγκες των μαθητών και τη δυναμική της ομάδας. Εστιάζοντας στην ψυχοπαιδαγωγική διάσταση του θεάτρου οι δεκατρείς εισηγήσεις χωρίζονται σε τρείς βασικές ενότητες.Στην πρώτη ενότητα πραγματοποιείται επεξήγηση των όρων της παιδαγωγικής, της ψυχοπαιδαγωγικής και τους τρόπου που ψυχολογικές και ψυχοδυναμικές θεωρίες συνδέοντραι με τη θεατρική επιτέλεση ως καλλιτεχνική και παιδαγωγική δραστηριότητα, εστιάζοντας σε μορφές θεάτρου, ψυχοθεραπείας ή παιδαγωγικής τεχνικής στα οποία συγκλίνει η παιδαγωγική ψυχολογία με έμφαση στην παιδαγωγική πράξη. Εν συντομία υπάρχει αναφορά σε διαφορετικές μορφές θεάτρου ή ψυχοθεραπείας όπως η δραματοθεραπεία, το ψυχόδραμα, το θεραπευτικό θέατρο και η παιγνιδοθεραπεία. Στη δεύτερη ενότητα ναφέρονται εν συντομία σημαντικές θεωρίες μέθησης που επηρέασαν την παιδαγωγική πράξη εστιάζοντας στις γνωστικές και κοινωνικοπολιτισμικές θεωρίες αλλά και στην επίδραση των νευροεπιτημών στην παιδαγωγική πράξη, υπάρχει εν συντομία αναφορά στον τρόπο που το θέατρο στην εκπαίδευση βοηθάει στην αλάπλευρη ανα΄πτυξη των παιδιών με βάση αρχές αναπτυξιακής ψυχολογίας και γίενται αναφορά στη θεωρία των κινήτρων και των τρόπων που τα θεατροπαιδαγωγικ΄εργαστήρια λειτουργούν ως κίνητρο μάθησης. Στην τελευταία ενότητα οι φοιτητές/τριες διαπραγματέυονται τρόπους διαχείρισης σχολικής τάξης και έρχοντα σε πεφή με τεχνικές όπως δημιουργία ρόλων με κάρτες, εικατικές δημιουργίες και εμψύχωσης, ασκήσεις θεατιρκού αυτοσχεδιασμού σε ομάδες και ζευγάρια, τεχνικές του θεάτρου του καταπιεσμένου για εμ΄ψυχωση ομάδων και τεχνική ουδέτερης μάσκας. Κατανοούν πως μέσω αυτών των τεχνικών μπορούν να ξιολογήσουν και να διαπραγματευτούν προβλήματα στη σχολική τάξη όπως διαχείριση θυμού, σχολική βία και παρεμβαιτκή συμπεριφορά, διαχείριση κρίσεων (πένθος), διαχείριση συγκρούσεων, ΔΕΠΥ και θέματα συμπερίληψης με έμφαση στην πλευρά του παιδαγωγού και όχι του ψυχολόγου.  Τα θέματα αυτά οι φοιτητές/τριες τα κατανοούν μέσω  θεωρητικής ανα΄πτυξης και πρακτικών ασκήσεων