Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

Παρουσίαση/Προβολή

Εικόνα επιλογής

Η Αναπτυξιακή Διάσταση της Διδακτικής του Θεάτρου στην Εκπαίδευση

(2873) -  ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΚΩΣΤΗ

Περιγραφή Μαθήματος

Υποχρεωτικό μάθημα Γ Εξαμήνου

Κάθε Τρίτη στις 15:00-18:00 -ξεκινάμε με χαρά στις 7 Οκτωβρίου.

Κάνοντας "κλικ" στον σύνδεσμο "Πληροφορίες", μπορείτε να δείτε τις διδακτικές ενότητες, τους τρόπους διδασκαλίας κι εξέτασης, τις προβλεπόμενες παρουσίες, τις προϋποθέσεις συμμετοχής στις εξετάσεις,  καθώς και προτεινόμενη βιβλιογραφία. 

Στο μάθημα εξετάζονται οι αρχές της λεκτικής και μη λεκτικής επικοινωνίας και ο ρόλος της θεατρικής αγωγής στην ανάπτυξη δεξιοτήτων διαπροσωπικής επικοινωνίας. Διερευνώνται οι θεωρίες που προσεγγίζουν την προβληματική της διαπροσωπικής επικοινωνίας, καθώς και οι παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων στη σχολική τάξη. Επίσης, εξετάζονται:

  1. Η καλλιέργεια της διαπροσωπικής επικοινωνίας, στα παιδιά της σχολικής και εφηβικής ηλικίας, μέσω του θεάτρου.
  2. Η συμβολή του θεάτρου στη βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων των παιδιών της σχολικής και της εφηβικής ηλικίας.
  3. Η αντιμετώπιση των διαπροσωπικών συγκρούσεων των παιδιών μέσω του θεάτρου.
  4. Η αυτογνωσία και η καλλιέργεια της ψυχικής υγείας του παιδιού μέσω του θεάτρου.
  5. Η πρακτική κατάρτιση των φοιτητών σε αναπτυξιακές τεχνικές του θεάτρου.
  6. Η ανάπτυξη του φύλου και η άρση στερεοτύπων.
  7. Η ανάπτυξη μέσω του παιχνιδιού.
  8. Η ανάπτυξη μέσω της φιλίας.
  9. Η ανάπτυξη στην ομάδα.

Ημερομηνία δημιουργίας

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2022

  • Διδακτικές ενότητες

    ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

    ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

    ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

    Παιδαγωγική του Θεάτρου και Ανάπτυξη – Βασικές αρχές

    Μη λεκτική επικοινωνία μέσω θεάτρου

    ●        McNaughton, M. J. (2010). Educational drama in education for sustainable development: Ecopedagogy in action, pedagogy. Culture & Society, 18(3), 289-308.

    ●        Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Θεωρίες ανάπτυξης

    Λεκτική επικοινωνία μέσω θεάτρου

    ●        O' Neill, C. (1995). Drama Worlds: A Framework for Process Drama. Portsmouth: Heinemann.

    ●        Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Η οικογένεια ως παράγοντας ανάπτυξης

    Διαπροσωπική επικοινωνία μέσω θεάτρου

    ·         Roark, A.E. & Stanford, G. (1975). Role playing and action methods in the classroom. Group Psychotherapy, Psychodrama and Sociometry, 28, 33–49.

    ·         Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Η συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού μέσω του δράματος

    ·         Celume, M.P., Goldstein, T., Besançon, M., Zenasni, F. (2020). Developing Children’s Socio-Emotional Competencies Through Drama Pedagogy Training: An Experimental Study on Theory of Mind and Collaborative Behavior. Europe's Journal of Psychology, 16(4), 707–726.

    ·         Σημειώσεις μαθήματος

     

    Το παιχνίδι ως παράγοντας ανάπτυξης

    Παιχνίδια ρόλων

    ·         Higgins, E.T. (1981). Role-taking and social judgement: Alternative developmental perspectives and processes. In J.H. Flavell & L. Ross (Eds.), Social cognitive development: Frontiers and possible futures, 122-145. Cambridge: Cambridge University Press.

    ·         Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Φύλο και ανάπτυξη – Ταυτότητα φύλου

    Άρση στερεοτύπων φύλου με τεχνικές του δράματος

    ·         Perry, D & Paluetti, R. (2011). Gender and Adolescent Development. Journal of Research on Adolescence, 21(1): 61 – 74.

    ·         Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Φιλικές / διαπροσωπικές σχέσεις και ανάπτυξη

    Ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων μέσω του δράματος

     

    ●        Mavroudis, N. & Bournelli, P. (2019). The Contribution of Drama in Education to the Development of Skills Improving the Interpersonal Relations of Multicultural Classroom Students. Journal of Educational Issues, 5(2), 42-57.

    ●        Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Βία κι επιθετικότητα μεταξύ συνομηλίκων

    Εξομάλυνση σχέσεων του μέσω δράματος

    ●        Mavroudis, Ν. & Bournelli, P. (2016). The role of drama in education in counteracting bullying in schools. Cogent Education, 3:1, 1233843.

    ●        Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Παιδικοί φόβοι – παιδικό άγχος

    Ενίσχυση μέσω του δράματος

    ●        Barlow, W.D. (2021). Primary-Secondary Transition – Building Hopes and Diminishing Fears Through Drama. Front. Educ. 5:546243.

    ●        Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Ταυτότητα του εφήβου

    Ενίσχυση ταυτότητας μέσω δράματος

    ●        Roy, D. & Ladwig, J.G. (2015). Identity and the Arts: Using Drama and Masks as a Pedagogical Tool to Support Identity Development in Adolescence. Creative Education 6(10):907-913

    ●        Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Η ανάπτυξη στην ομάδα: Η δυναμική της ομάδας, προσωποκεντρική θεραπεία, μη κατευθυντική παρεμβατικότητα

    ●        WheelanS. (2004).Group processes: A developmental perspective (2nd ed.). Boston: Allyn & Bacon.

    ●        Tuckman, B. W. (1965) Developmental sequence in small groups. Psychological Bulletin, 63, 384-399.

    ●        Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Μέθοδοι παρέμβασης στην ομάδα

    ●        Corey, M.S., Corey, G. & Corey, C. (2014). Group Work Process and Practice. Brooks Cole: New York.

    ●        Αρχοντάκη, Ζ. & Φιλίππου, Δ. (2003). Βιωματικές ασκήσεις για εμψύχωση ομάδων.

    ●        Σημειώσεις μαθήματος

    eclass

    Πρακτικά θέματα – η χρησιμότητα των ασκήσεων

    ●        Toivanena, Τ., Pyykkö, Α., Ruismäkia, Η. (2011). Challenge of the empty space. Group factors as a part of drama education. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 29, 402 – 411.

    eclass

    Στόχοι και αναμενόμενα μαθησιακά αποτελέσματα

    Στόχοι:

    Ο διδακτικός στόχος του μαθήματος είναι να εισάγει τους μαθητές στις βασικές έννοιες της συμβολής του θεάτρου στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού. Μέσα από τη διδασκαλία του μαθήματος ο φοιτητής θα κατανοήσει το περιεχόμενο, τη δομή και τον στόχο της χρήσης του θεάτρου ως μέσου επίλυσης των διαπροσωπικών συγκρούσεων, βελτίωσης της διαπροσωπικής επικοινωνίας και των διαπροσωπικών σχέσεων στα παιδιά της σχολικής και εφηβικής ηλικίας. Τέλος, στόχο του μαθήματος αποτελεί η πρακτική κατάρτιση των φοιτητών, μέσω βιωματικών θεατρικών εργαστηρίων σε τεχνικές επίλυσης των διαπροσωπικών συγκρούσεων στις διαμαθητικές σχέσεις.

     

    Μαθησιακά Αποτελέσματα:

    Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές/τριες θα είναι σε θέση:

    • Να χειρίζονται στην πράξη τεχνικές καλλιέργειας της διαπροσωπικής επικοινωνίας, μέσω του θεάτρου, σε παιδιά σχολικής εφηβικής ηλικίας.
    • Να γνωρίζουν και να εφαρμόζουν βασικές τεχνικές επίλυσης των διαπροσωπικών συγκρούσεων μέσω του θεάτρου, σε παιδιά σχολικής και εφηβικής ηλικίας.
    • Να κατανοούν και να υλοποιούν στην πράξη τεχνικές βελτίωσης της συναισθηματικής νοημοσύνης, μέσω του θεάτρου, σε παιδιά σχολικής και εφηβικής ηλικίας.
    • Να σχεδιάζουν και να συντονίζουν δραστηριότητες αγωγής ψυχικής υγείας, μέσω του θεάτρου, σε παιδιά σχολικής και εφηβικής ηλικίας.
    • Να οργανώνουν ένα βιωματικό εργαστήριο αναπτυξιακού δράματος και να εφαρμόζουν στην πράξη αναπτυξιακές τεχνικές του θεάτρου.

     

    Συνιστώμενη βιβλιογραφία

    Adler, A. & Brett, C. (2009). Understanding Life. OneWorld: Oxford.

    Baldwin, P. (2009). School Improvement Through Drama: A Creative Whole Class, Whole School Approach. New York: Continuum International Publishing Group.

    Belliveau, G. (2005). An Arts-based approach to teach social justice: Drama as a way to address bullying in schools. International Journal of Arts Education, 3(2), 136-165.

    Bengtsson, H., & Johnson, L. (1992). Perspective taking, empathy, and prosocial behavior in late childhood. Child Study Journal, 22(1), 11–22.

    Bolton, G. (1979). Towards a Theory of Drama in Education. Longman, Harlow.

    Bong, M. & Skaalvik, E. (2003). Academic self concept and self efficacy: How different are they really? Educational Psychology Review, 15, 1–40.

    Bronfenbrenner, U. (2001). The bioecological theory of human development. In N. Smelser & P. Baltes (Eds.), International encyclopedia of the social and behavioral sciences, Vol. 10: 6963–6970. New York: Elsevier.

    Bronfenbrenner, U. (2005). Ecological systems theory (1992). In U. Bronfenbrenner (Ed.), Making human beings human: Bioecological perspectives on human development: 06–173. Sage Publications Ltd.

    Bruner, J. S. (1960). The process of education. Harvard University Press.

    Bruner, J. S. (1964). The course of cognitive growth. American Psychologist, 19(1), 1–15.

    Bruner, J. S. (1966). Toward a theory of instruction. Cambridge, Mass.: Belkapp Press.

    Chorrojprasert, L. (2020). Learner Readiness – Why and How Should They Be Ready? LEARN Journal : Language Education and Acquisition Research Network Journal, 13(1), 268-274.

    Coopersmith, S. (1967). The antecedents of self-esteem. San Francisco: W.H. Freeman.

    Doyle, A.B., Ceschin, F., Tessier, O., & Doehring, P. (1991). The relation of age and social class factors in children’s social pretend play to cognitive and symbolic activity. International Journal of Behavioral Development, 14(4), 395–410.

    Feshbach, N. (1978). Studies in empathic behavior in children. In B. Maher (Ed.), Progress in experimental personality research, 8, 1-47. New York: Academic Press.

    Freud, S. (1915). The unconscious. SE, 14: 159-204.

    Gesell, A. (1928). Infancy and human growth. Macmillan.

    Higgins, E.T. (1981). Role-taking and social judgement: Alternative developmental perspectives and processes. In J.H. Flavell & L. Ross (Eds.), Social cognitive development: Frontiers and possible futures, 122-145. Cambridge: Cambridge University Press.

    Higgins, E.T. (1987). Self-discrepancy theory: A theory relating self and affect. Psychological Review, 94(3), 319–340.

    Higgins, E.T., Klein, R., & Strauman, T. (1986). Self-concept discrepancy theory: A psychological model for distinguishing among different aspects of depression and anxiety. Social Cognition, 3(1), 57–76.

    Kaplan, P.S. (2000). A Child's Odyssey. Wadsworth - Thomson Learning.

    Katz, P., Zigler, E., & Zalk, S. (1975). Children's self-image disparity: The effects of age maladjustment, and action-thought orientation. Developmental Psychology, 11, 546–550.

    Landy, R. (1993). Persona and performance. New York: Guildford Press.

    Lindberg, E. K. (2015). Preschool Creative Drama: A Curriculum and its Effects on Learning. Theses. Paper 2.

    Lorenz, K. Z. (1965). Evolution and Modification of Behavior. University of Chicago Press, Chicago.

    Mages, W. (2010). Creating a culture of collaboration: The conception design, and evolution of a head start theatre-in-education program. Youth Theatre Journal, 24(1), 45-61.

    Mavroudis, N. & Bournelli, P. (2019). The Contribution of Drama in Education to the Development of Skills Improving the Interpersonal Relations of Multicultural Classroom Students. Journal of Educational Issues, 5(2), 42-57.

    McNaughton, M. J. (2010). Educational drama in education for sustainable development: Ecopedagogy in action, pedagogy. Culture & Society, 18(3), 289-308.

    O' Neill, C. (1995). Drama Worlds: A Framework for Process Drama. Portsmouth: Heinemann.

    Piaget, J. (1926). The language and thought of the child. Harcourt, Brace.

    Pines, M. (1969). Why some three-year-olds get A’s- and some get C’s. New York Times Magazine, July 6.

    Roark, A.E. & Stanford, G. (1975). Role playing and action methods in the classroom. Group Psychotherapy, Psychodrama and Sociometry, 28, 33–49.

    Salkind, N. J. (2005). Encyclopedia of human development. Sage Publications.

    Santrock, J.W. (2002). Life-Span Development. International Edition. University of Texas at Dallas.

    Scovel, T. (2000). A critical review of the critical period research. Annual review of applied linguistics, 20, 213-223.

    Vygotsky, L. (1962). Thought and language. (E. Hanfmann & G. Vakar, Eds.). MIT Press.

    Wilkinson, J. (1977). Developmental Drama in Education. Canadian Children's Drama and Theatre, 8-9, 39-45.

    Wright, P.R. (2006). Drama education and development of self: Myth or reality? Social Psychology of Education, 9, 43–65.

    Zimmerman, B. J. (2011). Motivational sources and outcomes of self-regulated learning and performance. In Schunk, D. H. & Zimmerman, B. J. (Eds.), Handbook of selfregulation of learning and performance, 49-54). New York: Routledge Taylor & Francis Group.

    Διά ζώσης διδασκαλία - Ανεστραμμένη μάθηση

    Η διδασκαλία θα γίνει δια ζώσης. Παράλληλα, θα χρησιμοποιηθούν Νέες Τεχνολογίες και κυρίως η ψηφιακή πλατφόρμα e-class για την υποστήριξη και της ασύγχρονης μελέτης.

    Για τη βασική μελέτη δίνονται σημειώσεις στους φοιτητές, οι οποίες αναρτώνται στην e-class του μαθήματος. Παράλληλα, η eclass εμπλουτίζεται με σχετική ελληνόγλωσση και διεθνή βιβλιογραφία. Μέσω eclass θα παρέχεται ασύγχρονη επικοινωνία και θα υποστηρίζεται το πρότυπο της «ανεστραμμένης μάθησης» (Flipped Learning).

    Αξιολόγηση φοιτητών

    Χρειάζονται τουλάχιστον δέκα παρουσίες.


    Για όσους δυσκολεύονται με τις παρουσίες προβλέπεται (προαιρετική) γραπτή εργασία που θα προσμετρηθεί στη συνολική βαθμολογία κατά 30%. Όποιος αναλάβει την προαιρετική γραπτή εργασία, ενώ παρακολουθεί κανονικά, μπορεί να ενισχύσει τον τελικό βαθμό του.


    Η τελική γραπτή εξέταση αφορά στο 70%.

     

    Κωστή Κατερίνα

    Η Κατερίνα Κωστή εργάστηκε ως φιλόλογος στη Δημόσια Εκπαίδευση από το  2001 έως το 2021. Το 2008 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών από το Μ.Π.Σ. Μουσειακές Σπουδές του Ε.Κ.Π.Α. Τον Μάρτιο του 2016 αναγορεύτηκε Διδάκτορας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με θέμα διατριβής τη χρήση της Δραματικής Τέχνης στη διδασκαλία της Ιστορίας στο Γυμνάσιο. Η μεταδιδακτορική της έρευνα στο ίδιο τμήμα ολοκληρώθηκε το 2018 κι είχε ως θέμα την επίδραση του Θεάτρου των Αναμνήσεων στην Τρίτη Ηλικία. Έχει δημοσιεύσει ποικίλα άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά κι έχει κάνει εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια.  Από το 2016 έως το 2020 δίδαξε με συμβάσεις μαθήματα σχετικά με την Παιδαγωγική του Θεάτρου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Από τον Οκτώβριο του 2021 ανέλαβε καθήκοντα μέλους ΕΔΙΠ στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πα.Πελ.