Παρουσίαση/Προβολή
Θεατροπαιδαγωγικά Προγράμματα σε Κοινωνικούς Χώρους και Φορείς (ΕΕ)
(2473) - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΚΩΣΤΗ
Περιγραφή Μαθήματος
Κάνοντας "κλικ" στον σύνδεσμο "Πληροφορίες", μπορείτε να δείτε τις διδακτικές ενότητες, τους τρόπους διδασκαλίας κι εξέτασης, τις προβλεπόμενες παρουσίες, τις προϋποθέσεις συμμετοχής στις εξετάσεις, καθώς και προτεινόμενη βιβλιογραφία.
Το μάθημα περιλαμβάνει επισκέψεις σε μουσεία, φυλακές, οίκους ευγηρίας ή ΚΑΠΗ, νοσοκομεία. και όποιους άλλους χώρους συμβατούς με το περιεχόμενο της ύλης είναι προσβάσιμοι.
Μάθημα ΕΕ χειμερινού εξαμήνου -κυρίως για Α και Ζ εξάμηνο και τελειοφοίτους/ες (επί πτυχίω).
Αίθουσα Λήδας Τασοπούλου
Κάθε Τρίτη στις 12:00-15:00 - ξεκινάμε με χαρά στις 7 Οκτωβρίου.
Ο διδακτικός στόχος του μαθήματος είναι να εισαγάγει τους φοιτητές στην έννοια της δια βίου μάθησης και σε εκπαιδευτικούς κοινωνικούς τόπους/φορείς προκειμένου να κατανοήσουν τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση (εφεξής ΔΤΕ) για την επίτευξη των εκάστοτε στόχων. Θέματα προς διερεύνηση μπορεί η διαπολιτισμικότητα, οι μετανάστες, οι ευπαθείς ομάδες, η εκπαίδευση παιδιών στο νοσοκομείο, οι ασθενείς σε κίνδυνο, οι ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, τα γηροκομεία, τα ΚΑΠΗ, η μουσειακή εκπαίδευση και τα μουσεία, η εκπαίδευση στις φυλακές και σε καταστήματα ανηλίκων, οι χώροι δημιουργικής απασχόλησης και διασκέδασης, οι κατασκηνώσεις κ.ά.
Οι φοιτητές αναμένεται
α) Να μελετήσουν και να κατανοήσουν τους κοινωνικούς φορείς στους οποίους είναι δυνατό να εφαρμοστούν προγράμματα ΔΤΕ, τις δυνατότητες και τις ανάγκες τους,
β) Να σχεδιάσουν προγράμματα ΔΤΕ για τους χώρους αυτούς,
γ) Να εφαρμόσουν ένα πιλοτικό πρόγραμμα,
δ) Να το ελέγξουν και να το τροποποιήσουν.
Ημερομηνία δημιουργίας
Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2021
-
Μαθησιακοί στόχοι
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Με την ολοκλήρωση των μαθημάτων οι φοιτητές αναμένεται:
- Να προσδιορίζουν/αναγνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες των ποικίλων φορέων κοινωνικού ενδιαφέροντος στους οποίους είναι δυνατό να αναπτυχθούν προγράμματα ΔΤΕ.
- Να σχεδιάζουν προγράμματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες κάθε φορέα και ομάδας ενδιαφέροντος.
- Να προβαίνουν σε διαφοροποιήσεις κατά την εφαρμογή προγραμμάτων και σε αιτιολογημένους συνδυασμούς.
- Να συνθέτουν προγράμματα που μετά την εφαρμογή τους τα αξιολογούν και τα αναθεωρούν.
- Να ορίζουν, να κρίνουν και να αξιολογούν τις επιμέρους ενέργειες και τα προγράμματα.
Γενικές Ικανότητες
- Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον
- Ερευνητική προσέγγιση κοινωνικών χώρων στους οποίους μπορεί να εφαρμοστεί η ΔΤΕ.
- Θεωρητική προσέγγιση των αναγκών και ιδιαιτεροτήτων κάθε χώρου.
- Σχεδιασμός προγραμμάτων για κοινωνικούς χώρους που επιλέγονται από την ομάδα των φοιτητών όπως, Φυλακές, Γηροκομεία.
- Πιλοτική εφαρμογή των σχεδιασθέντων προγραμμάτων στους αντίστοιχους χώρους.
- Τροποποιήσεις, βελτιώσεις προγραμμάτων.
- Αξιολόγηση αποτελεσμάτων εργασιών και συμπεράσματα.
Διδακτικές ενότητες
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ
ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
1. Παιδαγωγική και Θέατρο του Καταπιεσμένου: Από τον Paulo Freire στον Augusto Boal.
● Freire, P. (2009). Η Αγωγή του Καταπιεζόμενου (Μτφρ. Γ. Κρητικός). Αθήνα: Κέδρος.
● Boal, A. (1979). Theatre of the Oppressed. London: Pluto Press.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
2. Διαδικασία σχεδιασμού κι εφαρμογής προγραμμάτων σε κοινωνικούς χώρους και φορείς – Κριτήρια αξιολόγησης
● Blatner, A. (2007). Interactive and Improvisational Drama. New York: iUniverse, Inc.
● Prendergast, M. & Saxton, J. (2013). Applied Drama. Bristol: Intellect.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
3. ΔΤΕ στο Μουσείο
● Άλκηστις (1996). Μουσεία και Σχολεία, Δεινόσαυροι και Αγγεία. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
● Νικονάνου, Ν. (2009). Μουσειοπαιδαγωγική. Αθήνα: Πατάκης.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
4. ΔΤΕ και Τρίτη Ηλικία
● Schweitzer, P. (2007). Reminiscence Theatre. London: Jessica Kingsley.
● Thurman, A. & Piggins, C. (2008). Drama Activities with Older Adults. London: Routledge.
● Kosti, K. (2019). Reminiscence Drama in an Ageing World. Critical Stages 20 (Διαθέσιμο στο διαδίκτυο, στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.critical-stages.org/20/reminiscence-drama-in-an-ageing-world/, τελευταία επίσκεψη 06/05/2020).
● Κωστή, Κ. (2017). Ιστορίες Ζωής στο Θέατρο των Αναμνήσεων. Εκπαίδευση & Θέατρο 18, 24-31.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
5. ΔΤΕ σε νοσοκομεία
● Sextou, P. (2011). Theatre for children in hospitals. In Shonmann, S. (Ed.) Key Concepts in Drama/Theatre Education, 313-318. Netherlands: Sense Publications.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
6. ΔΤΕ σε σωφρονιστικά ιδρύματα
● Prendergast, M. & Saxton, J. (2016). Applied Theatre. Bristol: Intellect.
● Κοντογιάννη, Ά. (2018). Από το άτοπο, άχρονο και άχρωμο της φυλακής στις αποχρώσεις ζωής της δραματικής τέχνης στην εκπαίδευση μέσω του εθελοντισμού. Εκπαίδευση & Θέατρο 19, 26-37.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
7. ΔΤΕ σε χώρους φιλοξενίας προσφύγων / ΔΤΕ για τους πρόσφυγες
● Preston, S. & Balfour, M. (2015). Applied Theatre: Resettlement. Drama, Refugees and Resilience. New York: Bloomsbury Methuen Drama.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
8. ΔΤΕ σε χώρους απεξάρτησης
● Πιτούλη, Γ. & Μουρατίδου, Χ. (2000). Θεατροπαιδαγωγικές Ομάδες στην Εκπαίδευση: Δια-φυγες από τις Eξαρτήσεις και τα Nαρκωτικά. Στο Γκόβας, Ν. & Κακλαμάνη, Φ. (Eπιμ.). Αναζητώντας τη Θέση του Θεάτρου στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Πρακτικά Διεθνούς Συνδιάσκεψης 2000. Αθήνα: Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.
● Krasanakis, S. (2017). Drama Therapy And Drug Addiction Treatment. Dramatherapy 38 (1), 53-58.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
9. ΔΤΕ για παιδιά και εφήβους σε χώρους μη τυπικής μάθησης
● Owens, A. & Barber, K. (1997). Dramaworks: Successful Drama Pretexts Across the Age Range. Carlisle: Carel Press.
● Hargreaves, J. (2002). Start with the Child. The Needs and Motivations of Young People. Manchester: MORRIS HARGREAVES McINTYRE.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
10. ΔΤΕ σε σχολές γονέων
● Forcadas, J. (2005). A School for Parents. In J. Piekkari (Ed.), Drama - a Way to Social Inclusion, 61-63. Turku: University of Turku, Centre for Extension Studies.
● Zuver, D. & Grigsby, M. (2007). Learning to parent apart: Drama in parent skills training. In Α. Blatner (Ed.). Interactive and Improvisational Drama, 196-204. New York: iUniverse, Inc.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
11. ΔΤΕ κι ενδυνάμωση στην κοινότητα -
Ενδυνάμωση γυναικών
● Leeder, A. & Raybin, J. (2007). Women’s empowerment through drama. In Α. Blatner (Ed.). Interactive and Improvisational Drama, 240-249. New York: iUniverse, Inc.
● O’ Tool, J. & Daneman K. (1996). Drama, Culture and Empowerment. The IDEA Dialogues. Brisbane: IDEA Publications.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
12. ΔΤΕ κι ενδυνάμωση στην κοινότητα – Η περίπτωση των Ρομά
● Roma Alert (2012). Ανάλυση Υφιστάμενης Κατάστασης. Actions Promoting Health Access and Protection of Roma Population/Roma Alert! Θεσσαλονίκη: Οικοκοινωνία.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
13. ΔΤΕ ως θεραπεία – οι προκλήσεις για τον θεατροπαιδαγωγό
● Blatner, A. (2007). Interactive and Improvisational Drama. New York: iUniverse, Inc.
● Prendergast, M. & Saxton, J. (2013). Applied Drama. Bristol: Intellect.
● Σημειώσεις μαθήματος
eclass
Βιβλιογραφία
Ξενόγλωσση
Blatner, A. (2007). Interactive and Improvisational Drama. Varities of Applied Theatre and Performance. New York: iUniversity, Inc.
Boal, A. (2002). Games for Actors and Non-Actors (transl. A. Jackson). London: Routledge.
Cohen-Cruz, J. (2005). Local Acts. Community-Based Performance in the United States. New Jersey: Rutgers University Press.
Forcadas, J. (2005). A School for Parents. In J. Piekkari (Ed.), Drama - a Way to Social Inclusion, 61-63. Turku: University of Turku, Centre for Extension Studies.
Gibson, F. (2004). The Past in the Present. Using Reminiscence in Health and Social Care. London: Health Professions Press.
Joronen et al. (2011). An Evaluation of a Drama Program to Enhance Social
Relationships and Anti-bullying at Elementary School: a Controlled Study. Health Promotion International 27 (1), 5-14.Kondoyianni et al. (2013). Intercultural and Lifelong Learning based in Education Drama. Scenario 2013 (2), 27-47.
Landy, R.J. & Montgomery, D.T. (2012). Theatre for Change. Educational, Social Action and Therapy. New York: Palgrave MacMillan.
Martinez, D. (2005). Uncovering the Conflict. Exploring Our Decisions Through Drama. In J. Piekkari (Ed.), Drama - a Way to Social Inclusion, 51-60. Turku: University of Turku, Centre for Extension Studies.
Owens, A. & Barber, K. (1997). Dramaworks: Successful Drama Pretexts Across the Age Range. Carlisle: Carel Press.
Piekkari, J. (2005). Drama - a Way to Social Inclusion. Turku: University of Turku, Centre for Extension Studies.
Prendergast, M. & Saxton, J. (2016). Applied Theatre. Bristol: Intellect.
Prendergast, M. & Saxton, J. (2013). Applied Drama. Bristol: Intellect.
Preston, S. & Balfour, M. (2015). Applied Theatre: Resettlement. Drama, Refugees and Resilience. New York: Bloomsbury Methuen Drama.
Rohd, M. (1998). Theatre for Community, Conflict & Dialogue. Portsmouth: Heinemann.
Schweitzer, P. (2007). Reminiscence Theatre: Making Theatre from Memories. London: Jessica Kingsley Publishers.
Sextou, P. (2011). Theatre for children in hospitals. In Shonmann, S. (Ed.) Key Concepts in Drama/Theatre Education, 313-318. Netherlands: Sense Publications.
Snyder-Young, D. (2013). Theatre of Good Intentions. Challenges and Hopes for Theatre and Social Change. New York: Palgrave MacMillan.
Telander, M., Quinlan, F., & Verson, K. (1982). Acting Up! An Innovative Approach to Creative Drama for Older Adults. Illinois: Coach House Press.
Thurman, A.H. & Piggins, C.A. (1982). Drama Activities with Older Adults. New York: Routledge.
Wang, W.-J. (2014). Using Process Drama in Museum Theatre Educational Projects to Reconstruct Postcolonial Cultural Identities in Hong Kong, Singapore and Taiwan. Research in Drama Education: The Journal of Applied Theatre and Performance 19 (1), 39-50.
Ελληνόγλωσση
Άλκηστις (2008). Μαύρη Αγελάδα - Άσπρη Αγελάδα: Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση και Διαπολιτισμικότητα. Αθήνα: Τόπος.
Αυδή, Α. & Χατζηγεωργίου, Μ. (2007). Η Τέχνη του Δράματος στην Εκπαίδευση. 48 Προτάσεις για Εργαστήρια Θεατρικής Αγωγής. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Δεμερτζή, Β. (2006). Εγχειρίδιο Σχολικών Πολιτιστικών Προγραμμάτων για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Στο Π. Μωραΐτου et al. (Eπιμ.), Εγχειρίδιο Σχολικών Πολιτιστικών Προγραμμάτων, 141-326. Αθήνα: Ελληνική Εταιρεία για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Συμβούλιο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.
Κοντογιάννη, Α. (2012). Η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση. Αθήνα: Πεδίο.
Πιτούλη, Γ. & Μουρατίδου, Χ. (2000). Θεατροπαιδαγωγικές Ομάδες στην Εκπαίδευση: Δια-φυγες από τις Eξαρτήσεις και τα Nαρκωτικά. Στο Γκόβας, Ν. & Κακλαμάνη, Φ. (Eπιμ.). Αναζητώντας τη Θέση του Θεάτρου στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Πρακτικά Διεθνούς Συνδιάσκεψης 2000. Αθήνα: Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.
Τσιάρας, Α. (2007). Το Δράμα και το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Στο Α. Τσιάρας (Επιμ.), Το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Θεωρία και Πράξη, 25-70. Αθήνα: Παπαζήση.
Freire, P. (2009). Η Αγωγή του Καταπιεζόμενου (Μτφρ. Γ. Κρητικός). Αθήνα: Κέδρος.
Μέθοδοι διδασκαλίας
Το μάθημα θα αναπτυχθεί με εισηγήσεις και διάλογο, εργαστηριακές ασκήσεις κι εφαρμογές σύμφωνα με τις αρχές της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση, με ομαδοσυνεργατική μέθοδο, γραπτές προαιρετικές εργασίες και παρουσιάσεις και με εκπαιδευτικές επισκέψεις.
Παράλληλα, θα χρησιμοποιηθούν Νέες Τεχνολογίες και κυρίως η ψηφιακή πλατφόρμα e-class για την υποστήριξη και της ασύγχρονης μελέτης.
Για τη βασική μελέτη δίνονται σημειώσεις στους φοιτητές, οι οποίες αναρτώνται στην e-class του μαθήματος. Παράλληλα, η eclass εμπλουτίζεται με σχετική ελληνόγλωσση και διεθνή βιβλιογραφία. Μέσω eclass θα παρέχεται ασύγχρονη επικοινωνία και θα υποστηρίζεται το πρότυπο της «ανεστραμμένης μάθησης» (Flipped Learning), κατά το οποίο με τις προτεινόμενες μελέτες περίπτωσης οι φοιτητές θα προβληματίζονται για το θεωρητικό πλαίσιο του μαθήματος και θα είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν στη σύγχρονη διδασκαλία, κατά την οποία θα υπάρχει περισσότερος χρόνος για ομαδοσυνεργατικές, βιωματικές δραστηριότητες, ώστε να εφαρμόζεται η νέα γνώση.
Μέθοδοι αξιολόγησης και προαπαιτούμενα
Οι παρουσίες είναι τουλάχιστον επτά (7) – Σε περίπτωση αδυναμίας παρουσίας σε μερικές από αυτές θα δοθεί δυνατότητα κάλυψής τους με μικροεργασίες («μελέτες περίπτωσης»).
Προβλέπεται portfolio για κάθε φοιτητή με ελάχιστο αριθμό μικροεργασιών («μελετών περίπτωσης»: έως 300 λέξεις καθεμία) τις τρεις (3). Θα δοθούν συνολικά δέκα από το τρίτο μάθημα κ.εξ. Η αποστολή των εργασιών θα γίνεται στην eclass με χρονοπεριορισμό (διάρκεια αναμονής μικροεργασίας: 15 ημέρες). Προσοχή: Ο ελάχιστος αριθμός των τριών (3) μικροεργασιών είναι υποχρεωτικός για όλους τους φοιτητές.
Άρα, όποιος δυσκολεύεται να παραστεί στο μάθημα θα πρέπει να έρθει τουλάχιστον μία φορά και στη διάρκεια του εξαμήνου να παραδώσει όλες τις μικροεργασίες για το portfolio. Οι "μικροεργασίες" δίνουν τη δυνατότητα μιας έστω κι εξ αποστάσεως ζύμωσης με την ύλη και μιας επικοινωνίας που θα σας είναι χρήσιμη για την προσπέλαση του μαθήματος. Γι΄ αυτό και τις θέτω ως προϋπόθεση.
Ο βαθμός θα προκύψει από:
1. To portfolio φοιτητή (Μονάδες 3).
2. Γραπτή εξέταση (Μονάδες 7)
Για τις εξετάσεις η ύλη θα προέρχεται από σημειώσεις.